Epitaph (Gidam) / Kabir Hikayeleri
Oca 22nd, 2008 Ekleyen: admin
Yönetmen: Bum-Sik Jung, Sik Jung
Senaryo: Bum-Sik Jung, Sik Jung
Yapım: 2007, Güney Kore Süre: 98 Dakika
Oyuncular: Tae-Woo Kim, Bo-Kyung Kim, Goo Jin, Dong-Kyu Lee
1941’de, Japon işgali altındaki Kore’de modern bir hastane olan Anseng’de doktorlar esrarengiz efsanelere tanık olur ve Ölümün ruhun tek kurtarıcısı olduğunu öğrenirler. Kısa bir süre sonra hastane müdiresinin damadı olacak olan Jung-Name, bir hafta boyunca morgda gece vardiyasına kalacaktır. İlk gecesinde, intihar etmiş güzel bir kızın cesedi beklemektedir onu.
Kızın olağanüstü güzelliği ve intiharının arkasında yatan hikaye, genç çocuğu allak bullak eder. Geceyi bu güzel cesedin yanında geçirirken kaderi de bu acayiplikler ortasında şekillenecektir.
Bu arada küçük bir kız, Asako, kanlar içerisinde acile getirilir. Tuhaf bir biçimde ölümcül bir araba kazasından tek bir sıyrık bile almadan kurtulan tek kişidir. Psikiyatrist Soo-In, Asako’nun çektiği ızdırabın sebebini anlamak ve kendini olayın sorumlusu olarak hissetmesini engellemek için hipnoz uygular küçük kıza.
Bu iki garip hikayenin yanı sıra seyreden bir hikayede de Tokyo’dan yeni gelmiş evli bir çift olan Dong-Won ve In-Young’un etrafında dönen seri cinayetler vuku bulmaktadır. Dong-Won bir geceyarısı yatağından çıkıp giden In-Young’ı takip eder ve seri cinayetlere tanık olur. Bu olay evli çifte geçmişin beklenmedik acısını getirir.
Uzakdoğu sinemasının buz gibi gerilim yüklü filmlerinden hoşlananlar için keyifli bir seyirlik Kabir Hikayaleri. Filmin merkezinde yeni mezun bir psikiyatr çiftin bir akıl hastanesinde görev yapmasıyla başlayan olaylar var. Ancak gerilim sadece bununla sınırlı değil. Birbirinden tuhaf iki öykü de içiçe geçmiş durumda.
Kaynak: sinema.hurriyet.com.tr
Su anda 2 kisi bu yaziyi okuyor
2 Responses to “Epitaph (Gidam) / Kabir Hikayeleri”
Yorum Ekle
Yorum ekleyebilmek için login olmalısınız.












Uzakdoğu sineması sevmeyenlere tavsiye etmiyeceğim, ama sevenlere mutlaka izlemelerini söyleyeceğim bi film. Klasik uzak doğu sinemasının durağanlığı, harika mekan tasvirleri ve gerilimiyle izlenesi güzel bir korku filmi. Filmin içindeki hikayeler pek korkutucu olmasada bazı sahneler insanı farkında olmadan derinden etkiliyor. Açıkçası bi sahne beni çok etkiledi, ve sırf o sahne için bu filmi ayakta alkışladım. Son zamanlarda en çok etkilendiğim ve tüylerimin diken diken olduğu sahne buydu. Hangi sahnemi? Küçük kız trafik kazasından kurtulduğunda, akşam yatarken annesinin baş ucunda durup dua okur gibi bişeyler söylenmesi. Sırf bu sahne için bile izleyin bu filmi
Ben izlerken sıkıldım. Son derece durağan bir film. Filmin afişi çok etkileyici bu filmi izlememde büyük etken.